Loading...
Kort samengevat (TL;DR):
- Bronvermelding in de tekst houdt in dat je bronreferenties in je tekst verwerkt om auteurs erkenning te geven en lezers te helpen de volledige bronnen te vinden. De juiste plaatsing, signaalzinnen en stijlspecifieke formuleringen zijn essentieel om je geloofwaardigheid te behouden en plagiaat te voorkomen.
Bronvermelding in de tekst is de praktijk waarbij je korte bronreferenties in je tekst opneemt om de oorspronkelijke auteurs erkenning te geven en lezers in staat te stellen de volledige brongegevens te vinden. De specifieke woorden en zinnen die je in deze verwijzingen kiest – wat academici citatietaal noemen – bepalen of je paper leest als geloofwaardig wetenschappelijk werk of als slordig giswerk. Stijlgidsen zoals APA, MLA, Chicago en Harvard schrijven elk hun eigen specifieke woorden, signaalzinnen en opmaakregels voor bronvermeldingen voor. Als je dit goed doet, voorkom je straffen voor plagiaat en geef je je betoog de autoriteit die het verdient. Bronnen zoals Purdue OWL en Penn State Libraries bieden gratis richtlijnen, maar dit artikel bundelt de belangrijkste regels op één plek.
Bronvermeldingen in de tekst leunen op twee soorten taalgebruik: signaalzinnen en elementen tussen haakjes. Signaalzinnen introduceren een bron voordat je deze citeert of parafraseert. Elementen tussen haakjes verschijnen na het geciteerde materiaal en bevatten de minimale informatie die een lezer nodig heeft om de volledige referentie te vinden.
Signaalzinnen maken gebruik van rapporterende werkwoorden om te omschrijven wat een bron doet. Veelvoorkomende werkwoorden zijn betoogt, stelt, benadrukt, geeft aan, merkt op, observeert, rapporteert en suggereert. Het werkwoord dat je kiest, geeft jouw verhouding tot de bron aan. Smith betoogt impliceert dat je het er misschien niet mee eens bent. Smith toont aan impliceert dat het bewijs sterk is. Het kiezen van het juiste werkwoord is geen stilistische franje. Het is een uitspraak over de geloofwaardigheid van de bron en jouw standpunt daarover.
Elementen tussen haakjes bevatten specifieke afkortingen die per stijl verschillen:
Pro-tip: Wanneer je de auteur in je zin noemt, laat dan de naam van de auteur weg uit de verwijzing tussen haakjes. Schrijven dat Garcia (2023) betoogt en vervolgens (Garcia, 2023) aan het einde toevoegen, is dubbelop. Narratieve citaten/14%3A_The_Research_Process/14.17%3A_MLA_In-Text_Citations) vereisen alleen het jaar of paginanummer tussen haakjes.
De plaatsing is het meest onbegrepen onderdeel van bronvermeldingen. Verwijzingen moeten direct volgen op de specifieke tekst die ze ondersteunen, en niet pas aan het einde van een alinea verschijnen die meerdere ideeën behandelt. Eén enkele verwijzing aan het einde van een alinea van vijf zinnen plaatsen, impliceert dat die ene bron elke zin ondersteunt. Dat is zelden waar en vaak misleidend.
De juiste aanpak volgt deze volgorde:
Een praktische test: dek de verwijzing af en vraag jezelf af of een lezer nog steeds kan zien welke bron welke bewering ondersteunt. Als het antwoord nee is, verplaats de verwijzing dan dichter naar de specifieke bewering die deze ondersteunt.
Pro-tip: Een nauwkeurige plaatsing van bronvermeldingen verbetert de leesbaarheid en de traceerbaarheid van bronnen. Integreer verwijzingen op een natuurlijke manier door ze te behandelen als onderdeel van het ritme van de zin, en niet als een bijgedachte die er aan het eind nog even aan is vastgeplakt.
Voor blokcitaten geldt een andere regel. In APA moeten citaten van 40 of meer woorden worden ingesprongen als een blok zonder aanhalingstekens, en volgt de verwijzing tussen haakjes ná de laatste punt in plaats van ervoor. Dat is het enige geval waarin de verwijzing na de interpunctie komt, en niet ervoor.
Elke grote stijl hanteert een eigen formule voor verwijzingen in de tekst. De onderstaande tabel laat zien hoe dezelfde bron er in vijf verschillende stijlen uitziet, met als voorbeeld een boek uit 2021 van Johnson en Lee op pagina 45.
| Stijl | Formaat in de tekst | Belangrijkste formuleringsregel |
|---|---|---|
| APA 7e editie | (Johnson & Lee, 2021, p. 45) | Auteur, jaar, pagina; ampersand (&) tussen haakjes |
| MLA 9e editie | (Johnson and Lee 45) | Auteur en pagina; geen jaar; and (en) voluit geschreven |
| Chicago (noten) | ¹Johnson and Lee, Title, 45. | Voetnoot of eindnoot; volledige naam bij eerste gebruik |
| Harvard | (Johnson and Lee, 2021, p. 45) | Vergelijkbaar met APA; and (en) voluit geschreven |
| IEEE | [1] | Genummerd tussen vierkante haakjes; geen auteur of datum in de tekst |
APA gebruikt het auteur-datum systeem. Het jaar wordt in elke verwijzing vermeld omdat APA veel waarde hecht aan de actualiteit van het onderzoek. MLA gebruikt het auteur-pagina systeem omdat de geesteswetenschappen zich richten op de tekst zelf, niet op wanneer deze is gepubliceerd. Chicago biedt twee systemen: noten-bibliografie voor de geesteswetenschappen en auteur-datum voor de exacte wetenschappen. IEEE, veelgebruikt in de techniek, stript alle tekst uit de verwijzing en vervangt deze door een nummer tussen vierkante haakjes dat is gekoppeld aan een literatuurlijst.
Directe citaten vereisen een pagina- of locatienummer in elke stijl, behalve bij IEEE. Het weglaten van het paginanummer bij een direct citaat is een van de meest gemaakte fouten die leidt tot academische strafpunten. Zowel APA als MLA vereisen p. voor een enkel paginanummer. Chicago gebruikt alleen het nummer in voetnoten.
De term et al. werkt in elke stijl net even anders. Zowel APA als MLA gebruiken et al. bij drie of meer auteurs, maar APA past dit al vanaf de eerste verwijzing toe, terwijl oudere MLA-edities bij de eerste vermelding alle auteurs noteerden. De 9e editie van MLA gebruikt nu ook et al. vanaf de eerste verwijzing, in lijn met de APA-richtlijnen. In een volledig overzicht van de APA-regels voor bronvermelding in de tekst worden de verschillen snel duidelijk aan de hand van voorbeelden.
Ontbrekende informatie komt vaak voor, vooral bij online bronnen. De juiste citatiewoorden hangen af van wat er precies ontbreekt.
Pro-tip: Probeer altijd de originele bron te vinden voordat je deze uit de tweede hand citeert. Verwijzingen naar secundaire bronnen laten lezers zien dat je het primaire materiaal niet hebt gelezen, wat de autoriteit van je betoog verzwakt.
De term Anonymous (Anoniem) is een legitieme auteursnaam in APA wanneer een bron zichzelf expliciet op die manier vermeldt. Verwar dit niet met bronnen die simpelweg geen auteur hebben. In dat geval gebruik je de titel.
Voor correcte bronvermeldingen in de tekst moet je de juiste signaalzin, afkortingen tussen haakjes en locatie-aanduidingen afstemmen op de stijl die jouw paper volgt.
| Punt | Details |
|---|---|
| Signaalzinnen bepalen je standpunt | Kies rapporterende werkwoorden zoals betoogt of toont aan om je verhouding tot de bron te laten zien. |
| Plaatsing volgt de bewering | Plaats verwijzingen direct na het specifieke idee of citaat dat ze ondersteunen, niet aan het einde van de alinea. |
| De stijl bepaalt de formule | APA gebruikt auteur-datum, MLA gebruikt auteur-pagina en Chicago gebruikt voetnoten met volledige namen. |
| Ontbrekende info heeft standaardoplossingen | Gebruik n.d. voor geen datum, para. voor geen pagina en de titel als er geen auteur is vermeld. |
| Directe citaten hebben altijd een locatie nodig | Elk direct citaat vereist een pagina- of paragraafnummer, ongeacht de citatiestijl. |
Studenten onderschatten steevast hoezeer citatietaal de kwaliteit van een paper beïnvloedt. De techniek lijkt op het eerste gezicht simpel. Auteur, jaar, pagina. Klaar. Maar de echte vaardigheid zit in de signaalzinnen en de plaatsing, en dat is waar de meeste papers de mist in gaan.
Ik heb honderden studentenpapers nagekeken waarbij elke verwijzing tussen haakjes technisch correct was, maar de signaalzinnen allemaal hetzelfde werkwoord gebruikten: zegt. Smith zegt. Jones zegt. Garcia zegt. Die herhaling vlakt elke bron af tot hetzelfde niveau van autoriteit. Een onderzoek dat iets aantoont, legt meer gewicht in de schaal dan een onderzoek dat het slechts suggereert. Het kiezen van het juiste werkwoord is op zichzelf al een argument.
De andere fout die ik constant zie, is de citatie-dump aan het einde van de alinea. Een student schrijft vier zinnen gebaseerd op drie verschillende bronnen, en plaatst vervolgens één verwijzing aan het einde. Dat is niet zomaar een opmaakfout. Het is een geloofwaardigheidsprobleem. Lezers kunnen niet opmaken welke bewering bij welke bron hoort, en die dubbelzinnigheid is precies wat ethische citatiepraktijken proberen te voorkomen.
Citatiestandaarden evolueren ook. APA bracht in 2019 de 7e editie uit met aanzienlijke wijzigingen in de regels voor et al. en de opmaak van elektronische bronnen. De 9e editie van MLA volgde met eigen updates. Vertrouwen op een stijlgids van vijf jaar geleden is een reëel risico. Controleer welke editie jouw onderwijsinstelling vereist en verifieer dit bij een actuele bron zoals Penn State Libraries of Purdue OWL voordat je je werk inlevert.
Mijn eerlijke advies: behandel citatietaal als onderdeel van je betoog, niet als een bureaucratisch klusje. Wanneer je bronvermeldingen nauwkeurig en goed geplaatst zijn, leest je tekst zelfverzekerd en geloofwaardig. Wanneer ze slordig zijn, lijkt zelfs een sterk argument zwak.
— Tilen
Citatiefouten kosten studenten punten die ze eigenlijk hadden verdiend met de inhoud van hun tekst. Samwell is een AI-gestuurd platform voor academisch schrijven, gebruikt door meer dan 1.000.000 studenten en academici van vooraanstaande universiteiten. Het is gebouwd om precies die fouten te onderscheppen voordat ze op het bureau van een docent belanden.
Samwell controleert de opmaak van bronvermeldingen in APA-, MLA- en Chicago-stijl in realtime, markeert ontbrekende locatie-aanduidingen bij directe citaten en helpt je vanaf de eerste versie essays met correcte bronvermeldingen te schrijven. Met de Power Editor kun je specifieke alineas selecteren voor een citatiecontrole, en de plagiaatdetectie draait op de achtergrond mee tijdens het schrijven. Voor studenten die gestructureerde ondersteuning willen, van de opzet tot de literatuurlijst, integreert de Guided Essays-functie van Samwell het citatieraamwerk direct in het schrijfproces. Bezoek Samwell.ai om met vertrouwen in je bronvermeldingen te beginnen met schrijven.
Citatiewoorden in de tekst zijn de specifieke termen, afkortingen en signaalzinnen die in academische teksten worden verwerkt om een bron te erkennen. Ze omvatten elementen zoals namen van auteurs, publicatiejaren, paginanummers en afkortingen zoals et al. of n.d.
Gebruik et al. wanneer een bron drie of meer auteurs heeft. Zowel APA als MLA passen dit toe vanaf de eerste verwijzing om de tekst tussen haakjes kort en leesbaar te houden.
In APA gebruik je para. gevolgd door het paragraafnummer, bijvoorbeeld (Lee, 2022, para. 3). Als er geen paragraafnummers zijn, citeer dan de titel van de sectie of de eerste paar woorden van de titel tussen aanhalingstekens.
Een narratieve verwijzing (of verhalende verwijzing) noemt de auteur in de zin zelf, bijvoorbeeld Garcia (2023) betoogt. Een verwijzing tussen haakjes plaatst alle informatie tussen haakjes aan het einde van de zin, bijvoorbeeld (Garcia, 2023). Narratieve citaten/14%3A_The_Research_Process/14.17%3A_MLA_In-Text_Citations) laten de naam van de auteur weg uit de haakjes om dubbelop te voorkomen.
Elke grote stijl, behalve IEEE, vereist een pagina- of locatienummer voor directe citaten. Het weglaten van paginanummers bij directe citaten is een veelvoorkomende fout die leidt tot academische strafpunten.
